نامه سرگشاده به وزیر بهداشت
چرا کارانه اعضای هیات علمی دانشگاه ها با تاخیر پرداخت می شود؟
دکتر محمد مهدی قیامت (رئیس انجمن آنستزیولوژی و مراقبت های ویژه ایران)
...... دیر زمانی است که پرداخت کارانه اعضای هیات علمی دانشگاهها با تاخیر چند ماهه صورت می گیرد. این تاخیر در پرداختها تابع هیچ قانون و ضابطه ای نبوده و بر اساس سلائق و نیز شرایط مدیریتی هر دانشگاه متفاوت می باشد.واضح است که این تاخیردر پرداخت سبب ساز مشکلات فراوانی در وضع معیشتی اعضای هیات علمی گردیده است.
........ وضعیت نابسامان اقتصاد درمان در طی چندسال اخیر سبب گردیده تا افزون بر یکه تازی بیمه ها ، زمان پرداخت کارانه اعضای هیات علمی به حد بحرانی برسد. گزارشات واصله از سراسر کشور بخوبی بیانگر این نکته اسف انگیز می باشد که در مواردی این تاخیر در پرداختها تا ۱۸ ماه نیز رسیده است و هنوز مشخص نیست که بالاخره چه زمانی این پرداختها شکل منطقی به خود خواهد گرفت ! این نکته که خود شاهدی بر اقتصاد درمان افسارگسیخته امروز ما می باشد ، جای تامل بسیار دارد .
الف) اینجانب همانگونه که از آمار و ارقام اقتصادی اعلام شده از سوی وزارت بهداشت مبنی بر کسر بودجه ، تورم و موارد مشابه در حوزه بهداشت و درمان بیگانه نمی باشم از وضعیت زندگی و معیشت همکاران خود نیز در این وانفسا بی خبر نیستم . بیایید عادلانه قضاوت کنیم آیا متخصصی که کار خود را تمام و کمال مثلا در ۱۸ ماه قبل انجام داده است باید حق خود را پس از اعمال نظر بیمه ها و پس از شکوه و شکایت به دامان این رئیس و آن مدیر دریافت کند . و این دقیقا در زمانی است که قدرت خرید تا حد زیادی کاهش یافته و دیگر پرداخت مذکور ارزش سابقش را ندارد؟ آیا این به معنای آن نیست که دولت از عضو هیات علمی خود وام بدون سود گرفته و تاریخ برگشت این وام را حواله به زمانی مبهم می کند! اینجانب در مقامی نیستم که قضاوت کنم که آیا این تاخیر در پرداختها آنهم به این مدت از جهت فقهی و شرعی چه حکمی دارد و آیا صرف هزینه از درآمد فردی که خود نیاز به آن دارد در امور جاری بیمارستانها اشکال دارد یا ندارد ، اما اینقدر می دانم که این موارد در تناقض با سیاست عدالت اجتماعی دولت کریمه که حضرتعالی مجری آن در سطح وزارت بهداشت می باشید ، قرار می گیرد .
ب ) از سوی دیگر این معضل در تناقض با سیاستهای اعلام شده از سوی خود وزارت بهداشت مبنی بر ((ارتقاء کیفیت)) و افزایش کارآیی مجموعه های مدیریتی می باشد که مدام از سوی مدیران به سیستم های بهداشتی القا می گردد. خود بهتر از من می دانید که ثمره این تاخیرها در نهایت چیزی جز افت کیفی آموزش ، پژوهش و درمان در سطح وزارت متبوعه نمی باشد.آنگونه که از شواهد برمی آید روسای دانشگاهها به صورت حضوری یا کتبی موارد فوق را مکررا به حضرتعالی گزارش نموده اند و اعلام خطر نموده اند که متاسفانه بازخورد آن در سطح اجرایی در حدی ناچیز بوده است.
برای خواندن بقیه نامه ادامه مطلب را کلیک کنید.